Browse By

Αρθρογράφος: Selbstdenker

Κωνσταντίνος Σαμπάνης: Φθίνων

(η αίσθηση που αφήνει η απουσία της αρπαχθείσης Περσεφόνης) Ήταν βεβαίως αναμενόμενο ότι και φέτος το φθινόπωρο θα ερχόταν όμως η ίδια θλίψη σερνόταν μέσα μου παράλογη και πάλι σίγουρη σαν τον ερχομό κάθε εποχής μέσα στον χρόνο Τέτοια η μοίρα μας λοιπόν, να φθίνουμε

Ο Ερντογάν, οι κινούντες την ιστορία και οι αρνητές της πραγματικότητος

Όταν τον Ιούλιο με την εκδήλωση του εν τέλει αποτυχημένου πραξικόπηματος στην Τουρκία κάποιοι “τολμήσαμε” να μην δηλώσουμε διαδικτυακώς κατά την πρώτη ώρα του εν εξελίξει coup d’État το πόσο περιχαρείς είμαστε για την επερχόμενη επιστροφή της Δημοκρατίας (;) στην Τουρκία και να πούμε αυτό

Ροκ & «προτεσταντική ηθική»: Wovenhand

Μπορεί να είναι αμφιλεγόμενο εάν ο προτεσταντισμός γέννησε τον καπιταλισμό, όπως υποστήριξε ο Max Weber, αλλά το δόγμα της καθολικής ιεροσύνης κάθε χριστιανού πιστού το οποίο ενστερνίζονται οι διάφορες προτεσταντικές εκκλησίες έχει δημιουργήσει μια «αιρετική» μεν, ενδιαφέρουσα δε μείξη κοσμικών καλλιτεχνικών μορφών έκφρασης και θρησκευτικού

Κωνσταντίνος Σαμπάνης: Θεοδοσιανά τείχη

Δεν θλιβονται τα κτίσματα και τα χαλάσματα τα αφανή μνήματα των αιώνων Δεν θλίβεται η οδός και το παιδί στην ρίζα των τειχών δεν θλίβεται δεν έχει λόγο δεν θλίβεται ο λαμπρός ήλιος και η σκιερή γη κάτω από το δέντρο Μονάχος εγώ θλίβομαι ανάμεσα

Οικουμενικός Ελληνισμός & “Εκδυτικισμός” (με αφορμή τα περί του Αγίου Φωτός)

Ως είθισται, η συζήτηση για την πολυσυζητημένη άφιξη του Αγίου Φωτός με “υποδοχή αρχηγού κράτους” κινήθηκε στο κατά πόσο το όλο δρώμενον συνάδει με ένα σύγχρονο κοσμικό κράτος, στο “γιατί να πληρώνει ο φορολογούμενος” την μεταφορά και εάν το Άγιον Φως είναι μια καλοστημένη θρησκευτική

Ο χριστιανισμός ως δραματουργία

Το γεγονός ότι οι τρεις μεγάλες αβρααμικές θρησκείες, ήτοι ο Ιουδαϊσμός, ο Χριστιανισμός και ο Μωαμεθανισμός, έχουν ως κοινή ρίζα την μονοθεϊστική θρησκεία η οποία διατυπώθηκε στην χαρακτηριζόμενη, από την σκοπιά των Χριστιανών, Παλαιά Διαθήκη, δεν αποτελεί κάποια αποκάλυψη. Εντούτοις, παραδόξως, πολλοί υπερτονίζουν το γεγονός

Κωνσταντίνος Σαμπάνης: Βιβλίο

Σκόρπιες κηλίδες καφέ μια κάποια μυρωδιά βαρέος καπνού και άτσαλα τσαλακωμένες σελίδες πρόδιδαν τον περισπούδαστο –μα κάπως απρόσεκτο- αναγνώστη Ο τίτλος του έκανε αναφορά στην χαμένη λαλιά ενός πλάνητα λαού η γλώσσα του οποίου επιβίωνε σε κάτι παμπάλαια ονόματα ποταμών και σε αρχαία κείμενα όπου

Ένα σχόλιο στό άρθρο «κι αν επιστρέφαμε στην καθαρεύουσα;»

Σε πρόσφατο άρθρο του (30.05.2015) στην Καθημερινή υπό τον τίτλο “Κι αν επιστρέφαμε στην καθαρεύουσα;” ο κ. Τάκης Θεοδωρόπουλος θέτει εκ νέου το γλωσσικό ζήτημα από μια κάπως ασυνήθιστη οπτική γωνία. Θεωρώ το άρθρο του Θεοδωρόπουλου περισσότερο μια πρόκληση παρά μια σοβαρή πρόταση και ως

«Στο τέλος δεν απομένει παρά ο Θεός και το Κρασί»

Οι τεχνίτες του συγγράφειν έχουν έρθει πολλές φορές σε σύγκρουση με την εξουσία, θρησκευτική ή πολιτική, αντιμετωπίζοντας αν όχι τον θάνατο, τότε την λογοκρισία ή την απαγόρευση δημοσίευσης (ή, πιο ύπουλα, την μεθοδευμένη απαξίωση). Είτε μιλάμε για τις λίστες του Index Librorum Prohibitorum του Βατικανού,