Browse By

Charles Baudelaire: XII.Η αλλοτινή ζωή

Πολὺν καιρὸ κατώκησα ὑπὸ πελώριες στοές
ποὺ μύριες φλόγες ἔβαφαν ἡλίων θαλασσινῶν,
π’ὀρθοὶ καὶ μεγαλόπρεποι οἱ κραταίοι στύλοι αὐτῶν,
ὅμοιοι τὸ βράδυ γίνονταν μὲ βασάλτη σπηλιές.

Οἱ παλίρροιες, κυλίοντας εἰκόνες οὐρανῶν,
ἀνεμείγνυαν μ’ἐμφατικὸ τρόπο καὶ μυστήριες
τῆς πλούσιας αὐτῶν μουσικῆς συγχορδίες πανίσχυρες
μὲ χρώματα στὰ μάτια μου εἰδώλων τοῦ λιογέρματος.

Εἶναι ἐκεῖ ποὺ μές σ’ἀγανές ἡδονὲς ἔζησα ἐγώ
ἐν μέσῳ του γαλάζιου, τῶν κυμάτων, τῶν σπιλάδων
καὶ τῶν γυμνῶν, κατάβρεχτων μ’εὐωδίες σκλάβων,

ποὺ μὲ βάγια μοῦ δρόσιζαν τὸ μέτωπο καὶ ποὺ αὐτῶν
ἡ μοναδική μέριμνα ἤτανε νὰ ἐμβαθύνουν
στὸ ἐπώδυνο τὸ μυστικό ἅγος τῆς μαρανσῆς μου.

(απόδοση: Γ.Α.Σιβρίδης)

Σχόλια

σχόλια