Browse By

Αρχείο Κατηγορίας: De Civitate

tactics-chess

Το τακτικό λάθος των προοδευτικών

«Πείσε τους ανθρώπους με το παράδειγμά σου» Ο Γάλλος στοχαστής, Frederic Bastiat, είχε πει κάποτε: «διαφωνούμε με την κρατική εκπαίδευση και οι σοσιαλιστές μάς κατηγορούν ότι δεν θέλουμε καθόλου εκπαίδευση. Διαφωνούμε με την κρατικά επιβαλλόμενη ισότητα και μας κατηγορούν πάλι ότι δεν θέλουμε καθόλου ισότητα.

laos-ksylografia-tassos

Λαϊκισμός & Ευρωπαϊσμός

Ένα κλασσικό επιχείρημα της επικρατούσας ιδεολογικής και πολιτικής τάξεως ενάντια στον λαϊκισμό είναι ότι ψεύδεται στον λαό, εξεγείρει και χειραγωγεί τα πάθη του, και απειλεί την σταθερότητα, ενώ αντίθετα οι δυνάμεις της mainstream πολιτικής διακρίνονται για την σύνεση, την γρανιτένια λογική τους, την τεχνοκρατική αντίληψή

central_asian_buddhist_monks

Ένας Κινέζος Μεγαλέξανδρος

2035 μ.Χ. Μετά την διάλυση της ευρωπαϊκής ένωσης το ελληνικό κράτος έχοντας καταστρέψει πλήρως την οικονομία του για να πετύχει τους δημοσιονομικούς στόχους που του εξασφάλιζαν μέχρι τότε χρηματοδότηση από τα κράτη της ευρωπαϊκής ένωσης, βρίσκεται σε πλήρη ακυβερνησία. Έχοντας την τύχη να βρίσκεται πάνω

Η επάνοδος του Καισαρισμού

«Κάντο! Κάντο! Κοίτα με… κάντο! Εγώ ο ίδιος προσωπικά θα στηρίξω την προεκλογική σου καμπάνια, εκ μέρους αυτης της χώρας, η οποία δεν σε θέλει για πρόεδρο των ΗΠΑ, αλλά θέλει πάρα πολύ να κατεβείς για υποψήφιος» – John Oliver, κωμικός, πολιτικός σχολιαστής, παραγωγός και

american_greek_flag

Η παρακμή του Ελληνικού Αντι-Αμερικανισμού.

  Σύμφωνα με νέα έρευνα της ΚΑΠΑ research, ένα ακόμη είδωλο των αθώων προ-μνημονιακών ημερών της Τρίτης Ελληνικής Δημοκρατίας γκρεμίζεται. Ο αντι-αμερικανισμός. Φυσικά, εν έτει 2016 η τυφλή εμπιστοσύνη στις Δημοσκοπήσεις είναι δείγμα μάλλον αφέλειας, όμως είναι δύσκολο να αρνηθούμε πως κάτι έχει αλλάξει όσον

10361404_724095740981192_7723045061420353558_n

Προσωπική και συλλογική ελευθερία

Η προσωπική και η συλλογική ελευθερία είναι δύο έννοιες που δεν έρχονται σε σύγκρουση μεταξύ τους, όπως διατείνονται διάφοροι ιδεολόγοι που ρέπουν είτε προς τον πλήρη κολλεκτιβισμό είτε προς τον πλήρη ατομικισμό (individualism). Η προσωπική ελευθερία συνίσταται στο δικαίωμα του ανθρώπου να βούλεται και να

Turkey's Prime Minister Tayyip Erdogan chairs the annual meeting of the Supreme Military Council (YAS) in Ankara August 1, 2011. Erdogan has an unspoken pact with the Turkish electorate: he delivers rapid economic growth, jobs and money, and voters let him shape what kind of democracy this Muslim nation of 74 million people becomes. The prime minister's Justice and Development Party (AKP), socially conservative and successor to a banned Islamist party, won a third term with 50 percent of the vote in parliamentary elections in June thanks largely to the success of its pro-growth free-market policies.
 Picture taken August 1, 2011.   To match Special Report TURKEY-ERDOGAN/     REUTERS/Umit Bektas/Files (TURKEY  - Tags: POLITICS MILITARY)

Ο Ερντογάν, οι κινούντες την ιστορία και οι αρνητές της πραγματικότητος

Όταν τον Ιούλιο με την εκδήλωση του εν τέλει αποτυχημένου πραξικόπηματος στην Τουρκία κάποιοι “τολμήσαμε” να μην δηλώσουμε διαδικτυακώς κατά την πρώτη ώρα του εν εξελίξει coup d’État το πόσο περιχαρείς είμαστε για την επερχόμενη επιστροφή της Δημοκρατίας (;) στην Τουρκία και να πούμε αυτό

baron-vladimir-harkonnen

Ληστές Βαρώνοι

  To έτος είναι 987. Είναι η χρονία που ο Ούγος Καπέτος στέφεται βασιλίας των Φράγκων, και ξεκινά μια δυναστεία που θα αντικαθιστούσε την Καρολίγγεια γραμμή. Όταν κάποιος σκέφτεται για την Γαλλική Μοναρχία, στον νου του έρχεται η απόλυτη μοναρχία των τελευταίων βασιλέων της Γαλλίας, όμως το

frederic_bastiat_lineart

Frédéric Bastiat: Δύο ηθικές (Οικονομικά σοφίσματα σειρά Β’, ΙΙ)

 Φθάνοντας, αν φθάσει ποτέ, ο αναγνώστης στο τέλος του προηγούμενου κεφαλαίου, νομίζω ότι τον ακούω να στριγγίζει : «Ε καλά! Μην είναι άδικα που μέμφεται κανείς τους οικονομιστές ότι είναι στεγνοί και ψυχροί; Οποία εικονογράφηση της ανθρωπότητας! Τι άλλο! Η Υφαρπαγή (spoliation) θα ήταν μια

Destroying_Chinese_war_junks,_by_E._Duncan_(1843)

Carl Schmitt: Επικυριαρχία του κράτους και ελευθερία των θαλασσών. Αντίθεση της Γής και της Θαλάσσης μέσα στο διεθνές δίκαιο των νέων χρόνων, 1941.

(απόσπασμα) Επιπλέον, οι κυβερνήσεις επιφυλάσσονταν πάντοτε, αφού είχαν αποδεχθή τις υπηρεσίες τους και τα δώρα, να εγκαταλείψουν τους κουρσάρους αυτούς όταν το απαιτούσε η πολιτική κατάσταση. […] Έδρααν λοιπόν με δικό τους κίνδυνο ―με το ακριβές νόημα της λέξης― και έκαναν πόλεμο, όχι ως μία