Browse By

William Shakespeare: ‘Carpe Diem’ (Δωδεκάτη Νύχτα, 2.3)

(Feste, ὁ γελωτοποιός τῆς κόμισσας Olivia τραγουδᾷ)

Ὦ Ἀφέντρα μου, ποῦ σεῖς περιπλανᾶστε;
Ὦ, μείνε κ’ἄκου• ἡ ἀληθινή σου ἀγάπη φθάνει,
    κ’αὐτὴ μπορεῖ νὰ τραγουδᾷ ψηλὰ καὶ χαμηλά•
Μὴν ἄλλο τριγυρνᾷς, γλύκεια χαριτωμένη,
κάθε ταξίδι στὴν συνάντηση τῶν ἐραστῶν τελεύει—
    κάθ’ὑγιὸς σοφοῦ ἀνδρὸς τὸ ξέρει αὐτὸ καλά.

Ὁ ἔρως τί νἆναι; Δὲν εἶν’ἐπέκεινα•
ἡ τωρινὴ εὐθυμία ἔχει τωρινὰ γέλια•
    ὅ, τι εἶν’νἄρθῃ εἶν’ἐπίκηρον ἀκόμη :
Στὴν ἀργοπορία, ἡ πλησμονὴ δὲν κεῖται κεῖ,—
τότε, ἔλα φίλησέ με, Γλυκειὰ-καὶ-εἴκοσι.
    Εἶν’ἀπ’ὑλικὸ ποὺ δὲν ἀντέχει, ἡ νιότης.

(απόδοση: Γ.Α.Σιβρίδης)

Σχόλια

σχόλια