[ΟΙΚΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΚΑΙ ΜΑΡΤΥΡΙΟ] Στὶς πολιτεῖες ἀπηγορεύετο ἡ εἰσαγωγὴ ἀλλοτρίων θεοτήτων καθὼς κάτι τέτοιο ἔθιγε τὰ καθεστηκότα τῆς πόλεως, τὸν ἴδιο τὸν νόμο της. Κινουμένη πρὸς τὴν ἡγεμονία ἡ Ῥώμη πρῶτα ἀντιστοίχησε τοὺς θεοὺς της μὲ τοὺς ἑλληνικοὺς καὶ μετὰ ἠναγκάσθη νὰ θέσῃ μίαν ἐπίσημο
1.3. Εὐρώπη καὶ ἀλλαχοῦ Ὁ τύπος κατοικίας πέριξ αὐλῆς φανερώνει ὅτι στὴν ἀνατολὴ καὶ τὸν μεσογειακὸ χῶρο ἄρχει, τοὐλάχιστο στὶς πόλεις, ἡ στενὴ οἰκόγενεια διὰ τὶς πλείονες κοινωνικὲς τάξεις. Ἀκόμη καὶ οἰ νομάδες ποὺ καταφθάνουν ἐκεῖ ἐνῷ μπορεῖ νὰ προσδίδουν στὸ οἰκονομικὸ σύστημα πλέον νομαδικὰ
haec nostrae sunt oblectamenta potentiae, imperii decora facies, testimonium praeconiale regnorum: haec legatis sub ammiratione monstrantur et prima fronte talis dominus esse creditur, quale eius habitaculum comprobatur. et ideo magna voluptas est prudentissimae mentis pulcherrima iugiter habitatione gaudere et inter publicas curas animum fessum reficere