Monthly Archives: Οκτώβριος 2019

Andrew Marvell: Στην ναζιάρα ερωμένη του

Ἂν μόνον κόσμο καὶ καιρόν εἴχομε ἀρκούντως δὲν θἆταν ἀμαρτία κυρά, τὸ νάζι τοῦτο. Θὰ ἐθάσσομε νὰ σκεφθῶμε ποῖ νὰ βαδίσωμε καὶ νὰ διάγωμε τὴν μακράν ἐρωτική ἡμων ’μέρα. Σὺ ἀπὸ τοῦ ἰνδικοῦ Γάγγη τὴν μερέα θἆχες εὕρει ρουμπίνια· ἐγὼ, ἀπὸ τὴν μαρέα τοῦ Ἄβου

Φρεάντλης: Ἀγυρμός μελανειμόνων οἰωνῶν

Φεύγουν οἱ ἀγύρται τ᾿ οὐρανοῦ. Φεύγουν οἱ μελανείμονες τέκτονες, ποὺ μὲ λάσπη καὶ ξερόχορτα ἀνήγειραν μικροὺς κρεμάμενους ναοὺς στῶν μεγάρων μας τ᾿ ἀκοίταχτα γεισώματα, γιὰ νὰ στεγάσουν μιὰ νέα γενεά. Φεύγουν οἱ ἀγύρται τ᾿ οὐρανοῦ. Ὄχι μόνοι! Ὁ ἀγυρμὸς των εἶναι ἅρπαξ. (Ψυχάρπαξ πῆγα νὰ

W.B.Yeats: Σ’ένα παιδί που χορεύει στον άνεμο [1916]

I Χόρεψε ἐκεῖ ἀνὰ τὸν γιαλό· ποία ἡ χρεία νἄχῃς ἔννοια τοῦ νεροῦ ἢ τἀνέμου τὸν χοχλό; Λύσε κ’ἄφησε κάτω τὰ μαλλιά που ἔβρεξαν οἱ ἀλμυρὲς σταγόνες· εἶσαι νέα γιὰ νἄχῃς γνωρίσει τὸν θρίαμβο τοῦ ἠλιθίου, κ’ἀκόμη ἔρωτα π’ἐχάθη μόλις κερδήθη, κ’αὐτὸν τὸν δουλευτὴ τὸν

W.B.Yeats: εισαγωγικοί στίχοι στις Responsibilities & Other Poems [1916]

Σ’γχωρέσ’τε, πατέρες παλαιοί, ἂν ἐμείνατε ἐγγύς ἀκόμη ὥστε νἀκούσετε τῆς ἱστορίας τὸ τέλος, δουβλινέζε ἔμπορε παλαιέ «ἐλεύθερε τελῶν» ἢ σὺ ποὺ σὲ Galway καὶ Ἱβηρική κατήλλασσες· παλαιὲ λόγιε τῆς ἐξοχῆς φίλε τοῦ Robert Emmet σὲ μνημονεύουν  ἐκατό χρόνια τώρα οἱ πτωχοί· ἐλλόγιμε καὶ ἔμπορε σεῖς