Category Archives: Kulturkritik

Δόμος, πόλις ϗ αγορά ―αρχιτεκτονική, πολιτική ϗ οικονομική VI: Ο νόμος του τοίχου (ϛ)

[Η ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΜΕ TRANSEPTUM (ΕΓΚΑΡΣΙΟ ΚΛΙΤΟΣ) ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ: ΡΩΜΑΝΙΚΟΣ ΚΑΙ ΓΟΤΘΙΚΟΣ ΡΥΘΜΟΣ] Στὶς χῶρες ποὺ κατέκτησαν Γότθοι καὶ Φράγκοι, καὶ μετὰ τὸν ἐκχριστιανισμό αὐτῶν, οἱ πρῶτες ἐκκλησίες δὲν διαφέρουν τῶν παλαιοχριστιανικῶν τύπων, ποὺ εἶναι κυρίως ἡ βασιλικὴ μὲ ἐγκάρσιο κλῖτος. Ὁ φράγκος Καρλομάγνος στεφόμενος αὐτοκράτωρ

Δόμος, πόλις ϗ αγορά ―αρχιτεκτονική, πολιτική ϗ οικονομική VI: Ο νόμος του τοίχου (ε)

[ΟΙΚΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΚΑΙ ΜΑΡΤΥΡΙΟ] Στὶς πολιτεῖες ἀπηγορεύετο ἡ εἰσαγωγὴ ἀλλοτρίων θεοτήτων καθὼς κάτι τέτοιο ἔθιγε τὰ καθεστηκότα τῆς πόλεως, τὸν ἴδιο τὸν νόμο της. Κινουμένη πρὸς τὴν ἡγεμονία ἡ Ῥώμη πρῶτα ἀντιστοίχησε τοὺς θεοὺς της μὲ τοὺς ἑλληνικοὺς καὶ μετὰ ἠναγκάσθη νὰ θέσῃ μίαν ἐπίσημο

Δόμος, πόλις ϗ αγορά ―αρχιτεκτονική, πολιτική ϗ οικονομική VI: Ο νόμος του τοίχου (δ)

2. Δημόσια κτήρια  Δημόσια κτήρια εἶναι βασικῶς ἐκεῖνα ποὺ εἶναι χῶροι συνάθροισης ἀνεξαρτήτως τῆς χρήσης ποὺ ἔχουν. Εἶναι εἰρωνικὸ ὅτι ἡ λεγόμενη μοντερνιστικὴ ἀρχιτεκτονικὴ ἐνῷ ἔχει ὡς ἀποχρώντα λόγο της τὸ greater good ―κοινὸ ἀγαθό, ἀντιλαμβάνεται ἀκόμη καὶ τοῦτα τὰ δημόσια κτήρια πρὸς τὴν ὠφέλεια

Δόμος, πόλις ϗ αγορά ―αρχιτεκτονική, πολιτική ϗ οικονομική VI: Ο νόμος του τοίχου (γ)

1.3. Εὐρώπη καὶ ἀλλαχοῦ  Ὁ τύπος κατοικίας πέριξ αὐλῆς φανερώνει ὅτι στὴν ἀνατολὴ καὶ τὸν μεσογειακὸ χῶρο ἄρχει, τοὐλάχιστο στὶς πόλεις, ἡ στενὴ οἰκόγενεια διὰ τὶς πλείονες κοινωνικὲς τάξεις. Ἀκόμη καὶ οἰ νομάδες ποὺ καταφθάνουν ἐκεῖ ἐνῷ μπορεῖ νὰ προσδίδουν στὸ οἰκονομικὸ σύστημα πλέον νομαδικὰ

Δόμος, πόλις ϗ αγορά ―αρχιτεκτονική, πολιτική ϗ οικονομική VI: Ο νόμος του τοίχου (β)

1.2.  Ἐνδιάμεσος περιοχή  Ἡ κατοικία πέριξ αὐλῆς εἶναι ―ἕως τὴν ἐπέλαση δυτικῶν, ὥς εἰπεῖν διεθνῶν, ἀρχιτεκτονικῶν μορφῶν― ἐπίσης ὁ συνήθης τύπος κατοικίας οἰκιστικῶν συνόλων κάποιας πυκνότητας, ἀπὸ τοῦ Ἰνδοῦ ποταμοῦ μέχρις τῆς ἰβηρικῆς χερσονήσου. Ὅπως καὶ στὸ κινεζικὸ ἀντίστοιχο παράδειγμα καιρικοὶ καὶ κοινωνικοὶ λόγοι συμφέρονται

Δόμος, πόλις ϗ αγορά ―αρχιτεκτονική, πολιτική ϗ οικονομική VI: Ο νόμος του τοίχου (α)

haec nostrae sunt oblectamenta potentiae, imperii decora facies, testimonium praeconiale regnorum: haec legatis sub ammiratione monstrantur et prima fronte talis dominus esse creditur, quale eius habitaculum comprobatur. et ideo magna voluptas est prudentissimae mentis pulcherrima iugiter habitatione gaudere et inter publicas curas animum fessum reficere

Otto Weininger: Φύλο και Χαρακτήρ [Geschlecht und Charakter, 1903] (κριτικός επίλογος, δ΄)

ΤΟ ΣΦΑΛΜΑ ΤΟΥ WEININGER Στο σημείο τούτο τελειώνει το κείμενο της διδακτορικής διατριβής του Otto Weininger, που είχε τίτλο Έρως και Ψυχή. Το 1902, μετά την κρίση της, φεύγει για ταξίδι στην Ευρώπη, και φθάνει μέχρι το Όσλο, την πόλη του αγαπημένου του συγγραφέα, του

Otto Weininger: Φύλο και Χαρακτήρ [Geschlecht und Charakter, 1903] (σύνοψη, γ΄)

Β.9. ΑΝΔΡΙΚΗ ΚΑΙ ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ Ο Weininger συνθέτοντας την ιδέα του Άρρενος δηλαδή τον ιδεότυπο του απολύτου άρρενος ως την Ιδιοφυΐα, ορίζει το αντίθετό του, το απόλυτο Θήλυ, ως το άτομο που δεν γνωρίζει το δέον της λογικής ούτε το δέον της ηθικής, και είναι

Otto Weininger: Φύλο και Χαρακτήρ [Geschlecht und Charakter, 1903] (σύνοψη, β΄)

Β.1. Ο ΑΝΔΡΑΣ ΚΑΙ Η ΓΥΝΑΙΚΑ Η θεωρία των «ενδιάμεσων τύπων» ή της εγγενούς αμφιφυλίας του ανθρώπινου όντος, δεν μας οδηγεί προς μια καθολική «αφυλία» όπως το θέλουν οι οπαδοί της εξίσωσης, αλλά στο αντίθετο: Ότι ακόμη και μεταξύ ομοφυλοφίλων υπάρχει πάντοτε ένας άνδρας και

Otto Weininger: Φύλο και Χαρακτήρ [Geschlecht und Charakter, 1903] (σύνοψη, α΄)

Ένα από τα πλέον αμφιλεγόμενα και καταραμένα βιβλία του κ΄ αι.,  το «Φύλο και Χαρακτήρ» ανεγνώσθη από ανθρώπους τόσο διαφορετικούς, όπως ο Wittgenstein και ο Popper, ο Berdyaev και ο Strindberg, o Kraus και ο Freud. Ο συγγραφεύς του, ένας εικοσιτριάχρονος βιεννέζος αυτόχειρ, ο Otto