Samuel Taylor Coleridge: Ήβη καὶ γήρας [1823-1832]
Στίχε, αὔρα ποὺ ἀναμέσο τῶν ἀνθῶν πλανᾶσαι ὅπου ἡ ἐλπίς γλίχεται ὡς τρέφεται σὰν μέλισσα― ἀμφότερες ἦσαν δικές μου! Ἡ ζωὴ σὲ θαργήλια βάδιζε σὺν μὲ τὴν Φῦσι, τὸ Μέλος καὶ τὴν Ἐλπίδα, ὅτε ἤμουν νέος! Πότε ἤμουν νέος; ―Ἆ ἄμοιρο Ὅτε! Ἆ! ἕνεκεν τὴς