Robert Browning : Ίμερος μεταξύ των ερειπίων [1855]
Ὅπου τὸ γαληνόχρου τέλος τῆς ἑσπέρας μειδιᾷ, πρὸς μίλια καὶ μίλια πρὸς στὶς ἔρημες βοσκὲς ὅπου τὰ ἡμὰ προβάτια νυστάζοντα κροταλίζουν οἴκαδε διὰ τοῦ κνέφους, πλανῶνται ἢ ἐστέκονται καθὼς νέμονται― ἦταν ὁ τόπος κάποτε κάποιας πόλεως, λαμπρᾶς καὶ εὐθύμου (ἔτσι λέγουν) ἡ ἰδία ἡ βασιλίδα
