2.3. Χῶροι ἐμπορίου καὶ συναλλαγῆς [ΣΤΟA, ΚΑΠΗΛΕΙO] Οἱ στοὲς τῆς ἑλληνικῆς ἀγορᾶς εἶναι μιὰ κατεξοχὴν ἀρχιτεκτονικὴ μορφὴ («ἀφηρημένος χῶρος») ποὺ δέχεται διάφορες χρήσεις («βιωμένο χῶρο»). Ἡ Βασίλειος ἢ Βασιλικὴ Στοὰ στὴν ἀθηναϊκὴ ἀγορὰ ἐπὶ παραδείγματι, ἦταν μικρὴ στοὰ (58 ft ―17,75 m πρόσοψη) τοῦ ἄρχοντος
Πρωὶ καὶ ἐσπέρα κόρες ἤκουον τὰ τελώνια νὰ κράζουνε: «Περάστε πάρετε τὰ ὡραῖα τοῦ κήπου μας, περάστε πάρετε, περάστε πάρετε: Μῆλα καὶ κυδώνια, πορτοκάλια καὶ λεμόνια, σάρκινα ἄδηκτα κεράσια, σμέουρα καὶ πεπόνια, χνουδόπρῳρα ῥοδάκινα, μελαγκράνια μοῦρα, ἐλεύθερα ἀγριόμουρα ξινόμηλα, κούμαρα ἀνανάδες, βατόμουρα, φράουλες, βερίκοκα·― ὡριμάζουν
Θυμάμαι, παλιότερα, όταν χρειαζόταν να αγοράσουμε ή να επισκευάσουμε κάτι, ο πατέρας μου επέλεγε τοπικούς καταστηματάρχες και ελεύθερους επαγγελματίες με τους οποίους είχε αναπτύξει μια προσωπική μακροχρόνια επαγγελματική και εμπορική σχέση. Έλεγε «θα πάω στον Χρήστο για να ελέγξει το αυτοκίνητο» και ήξερε τον Χρήστο,