Tag Archives: μεταφυσικοί ποιητές

John Donne: H αύξη του έρωτα

Μόλις πιστεύω ὅτι ὁ ἔρως μου ἄκρατος εἶναι ὅπως εἶχα νοήσει, ἐπειδή ὑφίσταται στὴν μεταβολή και τὴν ἐποχή ὅπως ἡ βοτάνη· δοκῶ, ἂν τὸν αὐξάνῃ ἡ ἄνοιξις, πὼς καθ’ ὅλο τὸ χεῖμα ψευδόμουν, ὅταν ὤμοσα  ὁ ἔρως ἄπειρος εἶναι. Ἀλλ’ ἂν ὁ ἔρως, τὸ φάρμακο 

John Donne: Άσμα

Ἄμε κ’  ἅρπαξε ἕνα πεφταστέρι, πιάσε παιδί μὲ ρίζα μανδραγόρου, πές με πού εἰναι οἱ παλαίοι οἱ χρόνοι, ἢ ποιὸς ἔσχισε τὸ πόδι τοῦ διαβόλου, μάθε με νἀκούω τὶς Νηρηίδες νᾄδουν, ἢ νἀμύνω τὸν οἶστρο τοῦ φθόνου. Καὶ εὕρε ποία αὔρα εὐεργετεῖ μία δικαία διάνοια.

James Graham, 1st Marquess of Montrose: Ουκέτι θα σε φιλήσω πλέον

Μονάκριβή μου ἀγάπη, κάμω εὐχή τοῦτο τὸ μικρό σου σύμπαν νὰ μὴν τὸ διοικήσῃ ἄλλη ἀρχή ἐξὸν ἡ πιο ἄκρατος μοναρχία καθὼς ἂν συμμετέχῃ ἡ σύγχυσις (ποὺ οἱ ἐνάρετες ψυχὲς μισοῦν) καὶ στὴν καρδιά σου σύνοδο καλῇ οὐκέτι θὰ σὲ φιλήσω πλέον. Ὡς ὁ Ἀλέξανδρος

Andrew Marvell: Στην ναζιάρα ερωμένη του

Ἂν μόνον κόσμο καὶ καιρόν εἴχομε ἀρκούντως δὲν θἆταν ἀμαρτία κυρά, τὸ νάζι τοῦτο. Θὰ ἐθάσσομε νὰ σκεφθῶμε ποῖ νὰ βαδίσωμε καὶ νὰ διάγωμε τὴν μακράν ἐρωτική ἡμων ’μέρα. Σὺ ἀπὸ τοῦ ἰνδικοῦ Γάγγη τὴν μερέα θἆχες εὕρει ρουμπίνια· ἐγώ, ἀπὸ τὴν μαρέα τοῦ Ἄβου