[επιλογή] Ο αισθησιασμός της γυναίκας είναι η πρώτη πηγή όπου η πνευματικότης του άνδρα αναζητεί να ανανεωθή. Είναι η πραγματική σχέση των φύλων, όταν ο άνδρας αναγνωρίζει: δεν έχω άλλη σκέψη παρά για σε, κ’ είναι γι’ αυτό που έχω πάντοτε καινούργιες. Όταν μια γυναίκα
Ι Γνωρίζω καλὰ τὴ μεγάλη νύχτα ποὺ βλαστάνει μὲς στὸ κεφάλι μου καθὼς λάζομαι στὸ ρουθούνι μου τὴν μυρωδιὰ ἀπὸ τὴ μικρὴ πορφύρα. Εἶν’ ἕνας ἀγριότοπος δίχως πέρατα μήτ’ ἄλλο τί, ἐξὸν ἕν ἀγανὸ πνεῦμα ποὺ διαμελίζει τὸν ἀχὸ ἀπ’τὰ κέρατα τῶν πλοίων και τοὺς
2035 μ.Χ. Μετά την διάλυση της ευρωπαϊκής ένωσης το ελληνικό κράτος έχοντας καταστρέψει πλήρως την οικονομία του για να πετύχει τους δημοσιονομικούς στόχους που του εξασφάλιζαν μέχρι τότε χρηματοδότηση από τα κράτη της ευρωπαϊκής ένωσης, βρίσκεται σε πλήρη ακυβερνησία. Έχοντας την τύχη να βρίσκεται πάνω
Η απάντηση θα ήταν εύκολη αν πούμε ότι o ήρως είναι για τον προοδευτικό ένας βίαιος άνθρωπος με πρωτόγονες ορέξεις που επιζητεί την σύγκρουση. Το ίδιο το κατόρθωμα είναι κατάπτυστο αφού υπογραμμίζει τον διαχωρισμό ανάμεσα στον άνθρωπο και τον κόσμο (άλλους ανθρώπους, πανίδα, χλωρίδα). Εδώ
«Βρὲς κρέας σὲ κόκαλα ποὺ σύντομα δὲν θἄχουν Καὶ πιὲς στοὺς δύο γαλακτοφόρους ὀγκολίθους Τὸ πλέον εὐχάριστο μεδούλι καὶ τὰ ἱζήματα Πριχοῦ τὰ στήθη τῶν κυράδων νἆναι δαίμονες Καὶ τἄκρα νἄχουνε σχιστῆ. Τὰ νεκροσέντονα μὴν ἐνοχλήσης, γιέ μου Ἄλλ’ὅταν οἱ κυρές σὰν πέτρα θἆναι κρύες
Φτειάχνω τοῦτο διὰ μαχομένης ἀπουσίας, ὅταν τὸ κάθε Ἀρχαῖο, πετροφίλητο λεπτὸ τῆς ἐρωτικῆς ἐποχῆς Ἐλλιμενίζει τὴν ἀγκυρωμένη γλῶσσα μου, γλιστρᾶ Στὴν προκυμαία, ὅτε, εὐλογητή ἡ δόξα, ἡ περηφάνια της Σ’ ἱστίο καὶ πίδακα πορεύθηκε, ζαλίστη στὸν χειρόμορφο Ἐγγὺς ὠκεανὸ σὲ κεῖνο τὸ περήφανο δένδρο ἱστίων
DAS ALLGEMEINE BROUILLON Materialien zur Enzyklopädistik 1798/99 Με την οικονομία υπάρχει μόνο ένας βασιλεύς. Αν ήμασταν αναγκασμένοι να εργαστούμε με οικονομικό τρόπο θα ήμασταν όλοι βασιλείς. 1544 (IV-1131) Εμπειρία επί του χρήματος. Ποιητικοποίηση των χρηματοοικονομικών υποθέσεων. 1546 (ΙΙ-468) Χρήμα=απόλυτη ισχύς=απόλυτο εμπόρευμα. 1547 (ΙΙΙ-201) Νομισματική. Γαλβανισμός
Δὲν εἶν’αὐτὸ χορός. Κατέβα ἐμπρὸς στὸν λαό, νιὸ ἀγόρι καὶ χόρεψε γι’αὐτούς… Δράμει ἔξω μελανένδυτος, εὐέλικτος καὶ σοβαρός γιὰ νὰ χορέψη ἐμπρὸς στὸ πλῆθος. Δὲν ὑπάρχει μουσικὴ γι’αὐτόν. Ἀρχίζει νὰ χορεύη πολὺ χαμηλὰ στ’ἀμφιθέατρο μὲ μίαν ἀργὴ καὶ εὐκαμπτὴ κίνηση τῶν ἄκρων, περνῶντας ἀπὸ κίνηση
(ποίημα από το μυθιστόρημα ‘ο ένοχος’) ἀπουσία βροντῆς αἰωνία ἀπλωσιὰ ὑδάτων ποὺ κλαίουν κἀγὼ ἡ ἱλαρὴ μῦγα κἀγὼ τὸ κομμένο χέρι ἐγὼ μουσκεύω τὰ σεντόνια μου κ’ ἦμουν τὸ παρελθόν τὸ τυφλὸ νεκρὸ ἀστέρι κίτρινος σκύλος εἶναι ἐκεῖ αὐτός ὁ τρόμος ὠρυόμενος ὅπως
Ἕνας εἶχ’ ὄψιν ὅλο κάλλος Καὶ δύο καὶ τρεῖς εἴχανε χάριν Ἀλλ’ὄψις καὶ χάρις, ὅ, τι μάταιο Για’ δὲν μπορεῖ τὸ ὄρειο χορτάρι Νὰ φυλάξῃ ἐξόν τὴν μορφή Κεῖ ποὺ ξαπλώθη ὁ λαγὸς ὁ ὄρειος. (απόδοση Γ.Α.Σιβρίδης)