Ἀκολούθει μιὰ σκιά, κ’ὅμως σοῦ φεύγει· κάμε νὰ τῆς διαφύγῃς, θὰ ἕπεται: ἔτσι, μνηστεύεις μίαν ἐρωμένη, σὲ ἀρνεῖται· ἄφες τήν, θὰ μνηστεύῃ σέ. Οἱ γυναῖκες, δὲν χρηματίζουν, λοιπόν, ἀλλὰ σκιὲς ἡμῶν τῶν ἀνδρῶν; Σ’ ἠῶ κ’ἑσπέρα, οἱ σκιὲς εἶν’ οἱ μακρότερες· ἐπὶ τὴν μεσημβρία,
Καὶ ὁ ἔρως δὲν εἶναι πλέον ἀλλὰ συμβιβασμός; Μία ἐφήμερη συνθήκη π’ ἀναμένει ὑπογραφή τῶν δύο ἐχθρῶν; ―Ἐνῷ τὸν δίκαιο καὶ τυφλό προσποιούμενος, ὁ λογιστής Ἔρως τὴν γράφει, εἰρήνη ἐγγυώμενος, ἄμφω οἱ ἡγεμόνες τὴν σφραγίζουν, μὰ γνώστες τῶν πιθηκισμῶν αὐτοῦ, κρυφὰ διπλοῦσι κατασκόπους. Σ’ἑκάτερη πλευρά
Σπονδὲς ἂς γίνουνε κρασιοῦ, χορὸς νὰ ξεκινήσῃ Τ᾿ Ἀνθρώπου ἡ ῥάτσα ἂν ἔχει ἀκόμα λίγη περηφάνεια, Φέρτε ῥόδα ἀφοῦ τὸ Ῥόδο ἔχει ἀνθίσῃ· Ξαχνίζει στὴν βουνοπλαγιὰ ὁ καταρράκτης, Πατέρα μας Ῥοδόσταυρε ποὺ ἐτάφης. Κλεῖστε τὰ βῆλα! Φέρτε σουραύλια καὶ βιολιά! Μὴ μείνει πόδι σιωπηλό στὴν
Εἴθ’ εἴχομε ἀλλὰ κόσμο καὶ καιρόν ἀρκούντως οὐκ ἂν ἦταν ἀμαρτία, κυρά, ὁ ἀκκισμὸς τοῦτος. Ἐθάσσομε καὶ ἐβουλεύομε ἂν κατὰ ποῦ βαδίσομε ὥστε να διάγωμε τὴν μακρὰ ἐρωτική ἡμων ’μέρα. Σὺ ἔπρεπε στοῦ ἰνδικοῦ Γάγγη τὸ μέρος ναὑρίσκῃς ρουμπίνια· ἐγώ, ἀπὸ τῆς πλημμυρίδος τοῦ Ἄβου
Φεύγουν οἱ ἀγύρται τ᾿ οὐρανοῦ. Φεύγουν οἱ μελανείμονες τέκτονες, ποὺ μὲ λάσπη καὶ ξερόχορτα ἀνήγειραν μικροὺς κρεμάμενους ναοὺς στῶν μεγάρων μας τ᾿ ἀκοίταχτα γεισώματα, γιὰ νὰ στεγάσουν μιὰ νέα γενεά. Φεύγουν οἱ ἀγύρται τ᾿ οὐρανοῦ. Ὄχι μόνοι! Ὁ ἀγυρμὸς των εἶναι ἅρπαξ. (Ψυχάρπαξ πῆγα νὰ
I Χόρεψε ἐκεῖ ἀνὰ τὸν γιαλό· ποία ἡ χρεία νἄχῃς ἔννοια τοῦ νεροῦ ἢ τἀνέμου τὸν χοχλό; Λύσε κ’ ἄφησε κάτω τὰ μαλλιά που ἔβρεξαν οἱ ἁλμυρὲς σταγόνες· εἶσαι νέα γιὰ νἄχῃς γνωρίσει τὸν θρίαμβο τοῦ ἠλιθίου, κ’ ἀκόμη ἔρωτα π’ ἐχάθη μόλις κερδήθη, καὐτὸν
Σ’γχωρέσ’τε, πατέρες παλαιοί, ἂν ἐμείνατε ἐγγύς ἀκόμη ὥστε νἀκούσετε τῆς ἱστορίας τὸ τέλος, δουβλινέζε ἔμπορε παλαιέ «ἐλεύθερε τελῶν» ἢ σὺ ποὺ σὲ Galway καὶ Ἱβηρική κατήλλασσες· παλαιὲ λόγιε τῆς ἐξοχῆς φίλε τοῦ Robert Emmet σὲ μνημονεύουν ἐκατό χρόνια τώρα οἱ πτωχοί· ἐλλόγιμε καὶ ἔμπορε σεῖς
2.6. Απ’ την πολιτεία στην θαλασσοκρατία: Εμποροκράτες και άμιλλα. Εμπορικό ισοζύγιο και μεταποίηση. Είδαμε πώς μεταξύ των συγγραφέων του ιη΄ αι. και κυρίως των αὐγουστείων ―Augustan, διατυπώνονται επιφυλάξεις ως προς τα αποτελέσματα της τότε δρομολογουμένης αυτοκρατορικής επέκτασης της Βρεταννίας. Ο ίδιος ο Harrington είχε γράψει
2. Ο χρόνος της πολιτείας: από την εμπορική πολιτεία και την αυτοκρατορία, στην θαλασσοκρατία και την αγροτική πολιτεία―η ανακάλυψη της πολιτικής οικονομίας: εμποροκράτες προς φυσιοκράτες. Οι περσικές επιστολές―lettres persanes, του Montesquieu, o τούρκος κατάσκοπος―L’espion turc dans les cours des princes chrétiens (Lettres et mémoires d’un
Δὲν ὑπάρχουν γεφύρια μὲς στὸ Ἄλντεν. Τὸ κλειδὶ τοῦ σὸλ ἐνώνει τὶς γραμμὲς τοῦ πενταγράμμου. Ἀντιθέτως τὰ γεωμετρικὰ σχήματα δὲν ἔχουν μουσικότητα, ἔχουν γεωμετρικότητα. Γιὰ παράδειγμα, τὸ σύμβολο τοῦ ἀπείρου, μπορεῖ ν’ἀπεικονίζει οὐρὰ ἀλόγου μὲς στὸν ἄνεμο ἢ καὶ μαλλιὰ μελαχρινῆς παρθένας μὲς αὐτόν. Καὶ