Φτειάχνω τοῦτο διὰ μαχομένης ἀπουσίας, ὅταν τὸ κάθε Ἀρχαῖο, πετροφίλητο λεπτὸ τῆς ἐρωτικῆς ἐποχῆς Ἐλλιμενίζει τὴν ἀγκυρωμένη γλῶσσα μου, γλιστρᾶ Στὴν προκυμαία, ὅτε, εὐλογητή ἡ δόξα, ἡ περηφάνια της Σ’ ἱστίο καὶ πίδακα πορεύθηκε, ζαλίστη στὸν χειρόμορφο Ἐγγὺς ὠκεανὸ σὲ κεῖνο τὸ περήφανο δένδρο ἱστίων
(η αίσθηση που αφήνει η απουσία της αρπαχθείσης Περσεφόνης) Ήταν βεβαίως αναμενόμενο ότι και φέτος το φθινόπωρο θα ερχόταν όμως η ίδια θλίψη σερνόταν μέσα μου παράλογη και πάλι σίγουρη σαν τον ερχομό κάθε εποχής μέσα στον χρόνο Τέτοια η μοίρα μας λοιπόν, να φθίνουμε
Όταν τον Ιούλιο με την εκδήλωση του εν τέλει αποτυχημένου πραξικόπηματος στην Τουρκία κάποιοι “τολμήσαμε” να μην δηλώσουμε διαδικτυακώς κατά την πρώτη ώρα του εν εξελίξει coup d’État το πόσο περιχαρείς είμαστε για την επερχόμενη επιστροφή της Δημοκρατίας (;) στην Τουρκία και να πούμε αυτό
DAS ALLGEMEINE BROUILLON Materialien zur Enzyklopädistik 1798/99 Με την οικονομία υπάρχει μόνο ένας βασιλεύς. Αν ήμασταν αναγκασμένοι να εργαστούμε με οικονομικό τρόπο θα ήμασταν όλοι βασιλείς. 1544 (IV-1131) Εμπειρία επί του χρήματος. Ποιητικοποίηση των χρηματοοικονομικών υποθέσεων. 1546 (ΙΙ-468) Χρήμα=απόλυτη ισχύς=απόλυτο εμπόρευμα. 1547 (ΙΙΙ-201) Νομισματική. Γαλβανισμός
Δὲν εἶν’αὐτὸ χορός. Κατέβα ἐμπρὸς στὸν λαό, νιὸ ἀγόρι καὶ χόρεψε γι’αὐτούς… Δράμει ἔξω μελανένδυτος, εὐέλικτος καὶ σοβαρός γιὰ νὰ χορέψη ἐμπρὸς στὸ πλῆθος. Δὲν ὑπάρχει μουσικὴ γι’αὐτόν. Ἀρχίζει νὰ χορεύη πολὺ χαμηλὰ στ’ἀμφιθέατρο μὲ μίαν ἀργὴ καὶ εὐκαμπτὴ κίνηση τῶν ἄκρων, περνῶντας ἀπὸ κίνηση
(ποίημα από το μυθιστόρημα ‘ο ένοχος’) ἀπουσία βροντῆς αἰωνία ἀπλωσιὰ ὑδάτων ποὺ κλαίουν κἀγὼ ἡ ἱλαρὴ μῦγα κἀγὼ τὸ κομμένο χέρι ἐγὼ μουσκεύω τὰ σεντόνια μου κ’ ἦμουν τὸ παρελθόν τὸ τυφλὸ νεκρὸ ἀστέρι κίτρινος σκύλος εἶναι ἐκεῖ αὐτός ὁ τρόμος ὠρυόμενος ὅπως
To έτος είναι 987. Είναι η χρονία που ο Ούγος Καπέτος στέφεται βασιλίας των Φράγκων, και ξεκινά μια δυναστεία που θα αντικαθιστούσε την Καρολίγγεια γραμμή. Όταν κάποιος σκέφτεται για την Γαλλική Μοναρχία, στον νου του έρχεται η απόλυτη μοναρχία των τελευταίων βασιλέων της Γαλλίας, όμως το
Μπορεί να είναι αμφιλεγόμενο εάν ο προτεσταντισμός γέννησε τον καπιταλισμό, όπως υποστήριξε ο Max Weber, αλλά το δόγμα της καθολικής ιεροσύνης κάθε χριστιανού πιστού το οποίο ενστερνίζονται οι διάφορες προτεσταντικές εκκλησίες έχει δημιουργήσει μια «αιρετική» μεν, ενδιαφέρουσα δε μείξη κοσμικών καλλιτεχνικών μορφών έκφρασης και θρησκευτικού
Ἕνας εἶχ’ ὄψιν ὅλο κάλλος Καὶ δύο καὶ τρεῖς εἴχανε χάριν Ἀλλ’ὄψις καὶ χάρις, ὅ, τι μάταιο Για’ δὲν μπορεῖ τὸ ὄρειο χορτάρι Νὰ φυλάξῃ ἐξόν τὴν μορφή Κεῖ ποὺ ξαπλώθη ὁ λαγὸς ὁ ὄρειος. (απόδοση Γ.Α.Σιβρίδης)
2ο κεφ. XXV Λοιπόν, λεγόταν Τατιανή. Δὲν εἴλκυε τα βλέμματα μήτ’ ἀπ’ τὴν ὀμορφιά τῆς ἀδερφῆς μήτ’ ἀπ’ τὰ δροσερά της χρῶματα. Ἄγρια, θλιμμένη, σιωπηλή δορκάς του δάσους ντροπαλή, στὴν οἰκογένεια τὴ δική της σὰν ξένο ἕμοιαζε κορίτσι. Δὲν ἤξερε πῶς νἀγκαλιάζει τη μάνα της