Κυρά, τρεῖς παρδάλεις λευκές κάθισαν κάτ’ ἀπ’ ἕναν ἄρκευθο Μὲς στὴν ψύχρα τῆς ἡμέρας, ἔχοντας μέχρι κορεσμοῦ τραφῆ Μὲ τὰ πόδια μου, τὴν καρδιά μου, τὸ συκώτι μου καὶ ὅ, τι περιείχετο Στὸ κούφιο κοῖλο τοῦ καυκάλου μου. Κ’ὁ Θεὸς εἶπε Ζήσεται τὰ ὀστέα ταῦτα;
Ἡ μάχη, σύμβολο γιὰ ἐμέ —ἀγαπῶ σπαθιὰ νὰ τρίζουν. Ἀπὸ τὰ πρῶτα χρόνια μου, γὼ λάτρης δόξης βιαίας, τοῦ πολέμου τὰ παίγματα, ἀγαπῶ, τὰ αἱμαλέα, Κ’ εἶν’ἡ σκέψη τοῦ θάνατου ἀκριβή στὴν ψυχή μου. Ὅποιος στ’ἄνθος τῆς ἡλικίας πιστὸς τῆς ἐλευθεριᾶς πολεμιστής, τὸν θάνατο ’μπρός
στὸν Adolf Loos 1 Μητέρα ἔφερε τὸ μικρὸ παιδὶ στὸ λευκὸ φεγγάρι, στὸν ἥσκιο τῆς καρυδιᾶς, τῆς πανάρχαιας κουφοξυλιᾶς, μεθυσμένο ἀπ’ τὸν χυμὸ τἀφιονιοῦ, τὸν κρωγμὸ τῆς κίχλης. καὶ σιγανά ἔσκυψε πάνω σἐκείνους ἡ συμπόνια ἑνὸς γενειοφόρου προσώπου ἀθόρυβα μέσα στὸ σκοτάδι τοῦ παραθύρου. Και
Μόνον, όταν ο άνθρωπος έχει την γνώμη του απαλλαγμένη από κάθε είδους ανάγκη, παρατηρεί ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, μπορεί να διατηρείται στην κατά φύση ζωή και να προσεγγίζει τον Θεό ή να εκτρέπεται από την κοινωνία μαζί του και να κατευθύνεται προς τον θάνατο.
Το γεγονός ότι οι τρεις μεγάλες αβρααμικές θρησκείες, ήτοι ο Ιουδαϊσμός, ο Χριστιανισμός και ο Μωαμεθανισμός, έχουν ως κοινή ρίζα την μονοθεϊστική θρησκεία η οποία διατυπώθηκε στην χαρακτηριζόμενη, από την σκοπιά των Χριστιανών, Παλαιά Διαθήκη, δεν αποτελεί κάποια αποκάλυψη. Εντούτοις, παραδόξως, πολλοί υπερτονίζουν το γεγονός
I […] Ὀχυρωματικὴ ἀρχιτεκτονική. Σύμφυρτες ἐργασίες τῶν λιμένων. …Σᾶς παρακαλοῦμε, Μεσοθάλασσα καὶ σᾶς Γῆ τοῦ Ἄβελ! Οἱ παροχές ἐνεκρίθησαν, οἱ ὑπηρεσίες ἀντηλλάγησαν. Πρὸς ἀγγαρεία ἡ γῆ στὴν κρίση τῆς πέτρας. Ἡ θάλασσα αἰνετὴ ἄνοιγε τοὺς πάγους της πράσινης ἰάσπιδος. Τὰ μαλακὰ ὕδατα ἔπλεναν τὶς σιωπηλὲς
Πολλά λέγονται για την απουσία σωστού εκπαιδευτικού συστήματος και δεν είναι λίγοι εκείνοι που φορτώνουν σ’ αυτό τα σύγχρονα κοινωνικά προβλήματα, ωστόσο πρέπει να μας απασχολήσει το έλλειμμα της οικογενειακής και κατ’ επέκταση κοινωνικής μορφώσεως. Αν δεχθούμε ότι είναι υπεύθυνο το κράτος – μέσω της
Στην Γαληνοτάτη Πολιτεία της Βενετίας υπήρχαν δυο κοινοβούλια, μία κάτω βουλή (Concio) όπου αντιπροσωπεύονταν όλες οι τάξεις κατά τον τρόπο που έθιξα σε προηγούμενο κείμενο για την κοινωνικό χαρακτήρα του πολιτικού κόμματος και μία άνω βουλή (Maggior Consiglio) όπου αντιπροσωπεύονταν οι ευγενείς. Αρχικά υπήρχε μόνον
Βλέποντας ότι η καταγωγή του «λαϊκού κόμματος» της Ελβετίας που κέρδισε πρόσφατα τις εκλογές, ανάγεται σε ένα κόμμα που έφερε το populist όνομα «κόμμα αγροτών, τεχνιτών και των ανεξαρτήτων», σκέφτομαι ότι πάλαι τα κόμματα εξέφραζαν συγκεκριμένες κοινωνικές ομάδες. Για να μην πάω πίσω στον βυζαντινό
Στη χώρα μας πρέπει να ξεκινήσουμε από τα βασικά. Καταρχήν να κατανοήσουμε ότι πάντοτε θα υπάρχουν φτωχοί και πλούσιοι. Φτωχοί και πλούσιοι υπάρχουν στον καπιταλισμό, υπάρχουν στα κομμουνιστικά καθεστώτα, όπως υπήρξαν και στα φεουδαρχικά συστήματα. Αυτό που χρειάζεται να μας απασχολήσει σοβαρά είναι ο τρόπος