Μόνον οι ανταλλαγές επί χρήμασι έχουν το χαρακτήρα μιας καθαρώς στιγμιαίας σχέσης που δεν αφήνει ίχνη, όπως στην περίπτωση της πορνείας. Η χρηματική προσφορά σ’ αποδεσμεύει πλήρως από τη δεσμευτική σχέση, σ’ επιτρέπει να τακτοποιηθής πολύ πιο ουσιαστικά εν συγκρίσει με την προσφορά οιουδήποτε αντικειμένου
Το στερεότυπο είναι σκαλισμένο σε πέτρα. Από την μία υπάρχει μια «ποπ μουσική» (λαική-δημοφιλής-mainstream) η οποία απευθύνεται στον χαμηλότερο κοινό παρονομαστή, τους μουσικά αγράμματους, τα έφηβα κορίτσια και τους «κάγκουρες» κατάλληλη μόνο για κατανάλωση, μια μουσική-τσιχλόφουσκα. Δεν προκαλεί καμία σκέψη, ουσιαστική σύνδεση ή «αυθεντική συγκίνηση».
[απόσπασμα] Το σπίτι πρέπει να ευχαριστεί όλον τον κόσμο. Αυτό το διακρίνει από το έργο τέχνης που δεν είναι υποχρεωμένο να ευχαριστεί κανέναν. Το έργο τέχνης είναι προσωπική υπόθεση του καλλιτέχνη. Το σπίτι δεν είναι προσωπική υπόθεση. Το έργο τέχνης έρχεται στον κόσμο δίχως κανείς
Το όν που είναι, για το πλείστον των ανδρών, η πηγή των πιο ζωντανών, και ακόμη, ας το πούμε προς όνειδος των φιλοσοφικών ηδονών, των πιο στέρεων ικανοποιήσεων· το όν προς το οποίο ή προς χάριν του οποίου τείνουν όλες μας οι προσπάθειες· αυτό το
Σε πρόσφατο άρθρο του (30.05.2015) στην Καθημερινή υπό τον τίτλο “Κι αν επιστρέφαμε στην καθαρεύουσα;” ο κ. Τάκης Θεοδωρόπουλος θέτει εκ νέου το γλωσσικό ζήτημα από μια κάπως ασυνήθιστη οπτική γωνία. Θεωρώ το άρθρο του Θεοδωρόπουλου περισσότερο μια πρόκληση παρά μια σοβαρή πρόταση και ως
Η ταινία «ελεύθερος σκοπευτής»―American Sniper, δεν είναι μία ταινία αμερικανικής προπαγάνδας ή αντιπολεμικής morale. Η ιδιοφυΐα του Eastwood βρίσκεται στο ότι επιλέγει να μας αφηγηθή την ιστορία όχι από την πλευρά ενός impartial παρατηρητή αλλά μέσα από τον νου του κεντρικού χαρακτήρα, Chris Kyle. Βλέπουμε
«…Θὰ σᾶς κάμω νὰ κλάψετε, ἔνι χάρις πολλή ἀναμέσο μας. «Νὰ κλάψετε κατὰ χάριν, ὄχι κατὰ πόνο, εἶπε ὁ Ῥαψῳδὸς τῆς πιὸ ὥριας ᾠδῆς· «Καὶ κατὰ τούτην τὴν καθάρια ταραχὴ τῆς καρδιᾶς τῆς ὁποίας ἀγνοῶ τὴν πηγή «Ὄπως κατὰ τούτην τὴν καθάρια θαλασσία στιγμὴ ποὺ
O νονός του shock-rock Alice Cooper είχε πει μια χαρακτηριστική φράση: “Rock should never be in bed with politics”. Αυτή η φράση είναι αρκετά αξιοπερίεργη φυσικά. Το ροκ ως μουσική έπαιξε έναν πολιτικό ρόλο στα τέλη της δεκαετίας των 1960s και υπήρξε συστατικό μέλος της κουλτούρας των
“Λένε πως ένας τσομπάνος ταξίδευε μ’ ένα καράβι και πήγε κοντά σε κάποιους σπουδαγμένους που λέγανε παλιές ιστορίες, κι άκουγε διακριτικά χωρίς να τον πάρουν είδηση. Άξαφνα πήδηξε στη θάλασσα με τα ρούχα. Σαν τον γλιτώσανε και τον ανέβασαν στο καράβι, τον ρώτησαν για
Η πρώτη γουλιά από το ποτήρι της φυσικής επιστήμης θα κάνει κάποιον άθεο, αλλά στον πάτο Θεός περιμένει. Werner Karl Heisenberg Στις αρχές του 20ου αιώνα ο θεμελιωτής της επιστήμης της Λογικής Kurt Gödel θα διαταράξει, τα ήδη ταραγμένα, ύδατα των Μαθηματικών, με το περίφημο